The Divine Resonance O Nanda-Kishora

 Title: The Divine Resonance

(A Poetic Rendition of our Soul-Talk)
The Prelude (The Soul’s Cry): 

The heart wanders in the labyrinth of the mundane, 

Seeking a footprint, a shadow, a sign of Thy grace.

 I yearned to see the world as the sacred groves of Brindavan, 

Where every soul is a Krishna, and every breath, a Radha. 

But alas, Krishna! Without Thy mercy, 

How shall I ever break the golden chains of this worldly illusion?

The Hymn: Echoes of the Inner Flute
Chorus: 

The soul is Krishna, the life-breath is Radha,

 I sought to see this world as Thy celestial playground. 

Weary is my heart, wandering for a glimpse of Thee, 

Without Thy grace, 

O Nanda-Kishora, How can I ever cross this ocean of desire?

Verse 1: 

Like the waves of Yamuna, my heart surges in tide, 

Running toward the dust of Thy lotus feet. 

The breeze carries the melody of Thy hidden flute, 

The very rhythm that gives life to my heartbeat.

They call Thee the Thief of Butter, but I plead: 

Steal away the pride that clouds my inner sun!

 Shatter this veil of Maya with Thy radiant discus, 

And fold me into Thy light, O Nanda-Kishora!

Verse 2:

I sought Thy fragrance in the blooming flowers,

 And turned every petal into an offering at Thy feet.

 In every atom, I sensed the truth of Thy presence, 

A soul drenched in the bliss of this divine meeting. 

Dissolve the wall that parts the 'I' from 'Thee',

 Grant me the wisdom that the Universe is but Thy form. 

Let this Truth reside forever in the temple of my mind,

 My Eternal Guide, my Nanda-Kishora!

శ్యామలా నవరాత్రులు

 ఉత్తరతస్తస్య మహా-

-నుద్భటహుతభుక్శిఖారుణమయూఖః ।

తపనీయఖండరచిత

-స్తనుతాదాయుష్యమష్టమో వరణః ॥ 

వెండి ప్రాకారానికి పైభాగాన మహోజ్వలమైనట్టి అగ్ని జ్వాలల వలె అరుణవర్ణంతో  పసుపు ఎరుపు కలసిన

ప్రకాశమానమైన కాంతులతో సూర్యుని (తపనీయ ఖండం)వలే తెల్లని కాంతులతో నిండిన ఆ ఆవరణయొక్క 

అష్టమ ప్రాకారం బంగారంతో నిర్మితమై ధ్యానించు వారలకు ఆయుష్షు పెంపొందించుచున్నది

కాదంబవిపినవాటీ-

-మనయోర్మధ్యభువి కల్పితావాసామ్ ।

కలయామి సూనకోరక-

-కందలితామోదతుందిలసమీరామ్ ॥ 

 వెండి బంగారు ప్రాకారాల నడుమ నున్న భూమి లో కదంబ వృక్షాల వనమున్నది . ఆ వనం బంగారు కాంతులతో 

ఆహ్లదకరమైన మృదువైన చల్లని గాలులతో నిండివున్నది

కదంబవనం దివ్యమైనట్టిది కదంబవృక్షం యొక్క ధ్యానం జ్ఞానాన్ని ఇస్తుంది 

అందుకే జ్ఞాన ప్రధాత గురువగు దక్షిణామూర్తి కదంబ వనంలో మర్రి చెట్టుక్రింద 

జ్ఞానముద్రలో వుంటారు . లలితా స‌హస్రం లో అమ్మవారిని కదంబవనవాసినీ అనీ కదంబకుసుమప్రియా అనీ కీర్తిస్తాం 

అంతటి దివ్యమైన ఈ వనాన్ని ధ్యానించి జ్ఞాన  సంపద పొందుదాం

కోరికలు దాటినపుడే జ్ఞానం లభిస్తుంది . అందుకే కోరికలు తీర్చే కల్పవృక్షవనాలు దాటిన తదుపరి జ్ఞాన సంపన్నమైన

 కడిమి చెట్లవనంలోకి అడుగుపెట్టాం 

తస్యామతిశిశిరాకృతి-

-రాసీనస్తపతపస్యలక్ష్మీభ్యామ్ ।

శివమనిశం కురుతాన్మే

శిశిరర్తుః సతతశీతలదిగంతః ॥ 

ఆ కదంబవనంలో తపశ్రీ  తపస్యశ్రీ (మాఘ ఫల్గుణ లక్ష్ములు )  అనే ఇరువురు శక్తులతో కలసి ఎల్లప్పుడూ మనకు మంగళములు 

(శివం ) కలిగించునటువంటి దిక్కులన్నింటిని చల్లబరుస్తున్నటువంటి  శిశిరఋతు దేవత ఉన్నారు 

శిశిర ఋతువు మనకు మంగళములు కలిగించుటలో ఔచిత్యమేమన మాఘమాసంలోనే మంగళాకారుడగు

 మహాదేవుని లింగోద్భవం 

ఇప్పటివరకు కాల స్వరూపుడగు మహాకాలుడిని ఆ కాల విభాగమైన ఆరు ఋతు దేవతలను దర్శించాం 

ఇప్పుడు ఇక్కడ ఈ వనంలో మరొక ప్రత్యేకమైన దేవతా దర్శనం చేసుకోబోతున్నాం  

తస్యాం కదంబవాట్యాం

తత్ప్రసవామోదమిలితమధుగంధమ్ ।

సప్తావరణమనోజ్ఞం

శరణం సముపైమి మంత్రిణీశరణమ్ ॥ 28 ॥

 చక్కని పరిమళాలు కలగలసిన  బంగారు కాంతులతో ప్రకాశించు ఆ కదంబ వనంలో 

మనోజ్ఞమైన ఏడు ఆవరణలతో కూడిన మంత్రిణీదేవి గృహం ను శరణుకోరుతున్నాను 

తత్రాలయే విశాలే

తపనీయారచితతరలసోపానే ।

మాణిక్యమండపాంత-

-ర్మహితే సింహాసనే సుమణిఖచితే ॥ 29 ॥

 ఆ గృహంలో బంగారు కాంతులనుఁ వెదజల్లుతున్న మెట్ల తో కూడిన మాణిక్య మండపం వున్నది 

ఆ మండపం మీద గొప్పవైన మణులతో చేయబడిన సింహాసనం   వున్నది 

బిందుత్రిపంచకోణ-

-ద్విపనృపవసువేదదలకురేఖాఢ్యే ।

చక్రే సదా నివిష్టాం

షష్ఠ్యష్టత్రింశదక్షరేశానీమ్ ॥ 30 ॥

ఆ సింహాసనం మీద ఉన్నటువంటి ఏడు ఆవరణలు చక్రంలో అమ్మవారు సదా నివసిస్తారు 

ఆ చక్ర స్వరూపం ఎలావున్నాడంటే బిందువు ఆ బిందువు ఆధారంగా త్రికోణం , దాన్నిఆధారం చేసుకుని 

ఐదు కోణాల చక్రం , దానిని ఆధారంగా (ద్విప  అంటే యేనుగు , అష్టదిగ్గజాలు ) ఎనిమిది కోణాల చక్రం

తరువాత (నృప అంటే చక్రవర్తి ...ప్రసిద్దికెక్కి నిత్య స్మరణీయులు పదహారుగురు) పదహారు దళాల పద్మం 

తదుపరి (వసు అంటే అష్ట వసువులు వీరిలో చిన్నవాడే భీష్మ పితామహుడు) ఎనిమిది  దళాల పద్మం

తదుపరి (వేద అంటే నాలుగు వేదాలు) నాలుగు దళాల పద్మం దీనిని ఆధారంగా చేసుకుని భూపురం (కురేఖాడ్యా )

ఇది అమ్మవారి చక్రం ధ్యానం చేసుకోతగినది సంకేత అక్షరాలతో చెబుతారు యంత్రాలను బీజాలను 

అవి సద్గురువు ద్వారా మనకు అందాలి తప్ప మనం వాటిజోలికి పోరాదు . మనకు అనుకూలమైనది 

ధ్యానము భగవన్నామ స్మరణము 

అలాంటి ఆ చక్రంలో తొంభై యెనిమిది అక్షరాలతో కూడిన మంత్రాధి దేవతగా అమ్మ మంత్రిణీదేవి సంచరిస్తూవుంటుంది 

ఎవరీ మంత్రిణీదేవి 

పేరులోనే ఉంది మంత్రి అంటే బుద్ది శక్తి ద్వారా కార్యాలను నిర్వహించేవారు 

బుద్దేశ్చ లలితాదేవ్యా శ్యామలా పరమేశ్వరీ వీణాశుక లసత్పాణిం ధ్యాతా సంగీత యోగిని అంటే వీణ ను చిలుకను ధరించి 

లలితా దేవి యొక్క బుద్ది శక్తి నుండి ఉత్పన్నమైన పరదేవత 

అందుకే లలితా సహస్రంలో చెబుతారు అమ్మ నామం :మంత్రిణీన్యస్త రాజ్యధూః 

ఈ తల్లినే రాజశ్యామల అంటారు . ఈ తల్లే  కాళిదాసు కు ప్రత్యక్షమై మహాకవిని చేసిన జ్ఞానస్వరూపిణి 

ఈ తల్లిని కీర్తిస్తూ మహాకవి కాళిదాసు ఆ తల్లి వున్న నివాసప్రాంతాన్ని అద్భుతంగా వర్ణిస్తారు 

జయజనని సుధా సముద్రాంతరుద్యన్ మణిద్వీప సంరూఢ

 బిల్వాటవీమధ్య కల్పద్రుమా కల్ప కాదంబ కాంతార

వాసప్రియే కృత్తివాసఃప్రియే సర్వలోకప్రియే     

అట్టి ఆ తల్లి యొక్క దివ్యమైన రూపాన్ని వర్ణిస్తున్నారు దూర్వాస మహర్షి . మనం నిత్యం ధ్యానించుకోవటానికి 

వీలుగా . విశేషించి మాఘ శుక్ల పాడ్యమి నుండి నవమి వరకు శ్యామలా నవరాత్రులు గా ప్రసిద్ధి . ఆ సమయంలో

అమ్మవారిని పదహారు నామాలతో స్మరిస్తూ ఈ విధంగా ధ్యానం చేసుకుంటే పిల్లలు పెద్దలు జ్ఞాన సంపన్నులవుతారు 

తాపింఛమేచకాభాం

తాలీదలఘటితకర్ణతాటంకామ్ ।

తాంబూలపూరితముఖీం

తామ్రాధరబింబదృష్టదరహాసామ్ ॥ 

కుంకుమపంకిలదేహాం

కువలయజీవాతుశావకవతంసామ్ ।

కోకనదశోణచరణాం

కోకిలనిక్వాణకోమలాలాపామ్ ॥ 

వామాంగగలితచూలీం

వనమాల్యకదంబమాలికాభరణామ్ ।

ముక్తాలలంతికాంచిత

ముగ్ధాలికమిలితచిత్రకోదారామ్ ॥

కరవిధృతకీరశావక-

-కలనినదవ్యక్తనిఖిలనిగమార్థామ్ ।

వామకుచసంగివీణావాదన-

-సౌఖ్యార్ధమీలితాక్షియుగామ్ ॥

ఆపాటలాంశుకధరా-

-మాదిరసోన్మేషవాసితకటాక్షామ్ ।

ఆమ్నాయసారగులికా-

-మాద్యాం సంగీతమాతృకాం వందే ॥ 

కానుగ లేదా తమాల వృక్షం వలే నీల కాంతులు అమ్మవారి వర్ణాన్ని చెబుతున్నారు 

నల్లని వర్ణం అంటే ఆ నలుపు  దూరమునుండి చూస్తే ముదురు ఆకుపచ్చ ఎలా అనిపిస్తుంది 

అలాంటి నలుపు ఆ కాంతితో ప్రకాశిస్తూ చెవులకు బంగారు తాటి కమ్మలతో చేయబడిన ఆభరణాలు 

ధరించి తాంబూలాన్ని సేవిస్తూ ఎర్రని పెదవుల నడుమ చిరునవ్వుల వెన్నెలలు కురిపిస్తున్న తల్లికి నమస్కారము 

దేవతా స్త్రీ సమూహపు అర్చన చేత దేహమంతా అలదబడిన కుంకుమ తో ప్రకాశిస్తున్నది , బాల చంద్రుని 

శిరముపై దాల్చి వున్నది  పద్మముల వంటి పాదములు  కోకిల కువకువ లవంటి మధురమైన పలుకులతో 

కూడిన తల్లికి నమస్కారము 

ఎడమ భుజం మీదుగా ముందుకు జారవిడిచి కొప్పుతో భాసిల్లున్నది , 

వనములయందలి సువాసనాభరితములైన పూలతో కదంబ కుసుమాలతో కూడిన మాలికలు ధరించినట్టిది 

ఫాలభాగం పై లలంతిక అను ఆభరణం తో ప్రకాశించునది చెక్కిళ్ళపై చిత్రకమను అలంకరణతో వెలుగొందునది 

అగు తల్లికి నమస్కారము 

అవ్యక్తమైన మధుర ధ్వనులతో సకల వేద

 శాస్త్రాల అర్ధాన్ని పలుకుతున్నటువంటి చిలుకలను చేతి యందు 

ధరించి వీణను మీటుతూ ఆ వీణ యొక్క సుమధుర ధ్వనులను ఆస్వాదిస్తూ అర్ధనిమీలిత నేత్రాలతో ఆనంద 

పారవశ్యురాలైన తల్లికి నమస్కారము 

ఎర్రని వస్త్రాలు ధరించి సౌందర్య దివ్యభావనలను ప్రసరింప చేయు కనులతో , వేద శాస్త్రముల యొక్క 

సారభూతమైనట్టిది జ్ఞాన స్వరూపిణి  సంగీత విద్యకు తల్లి అయిన శ్యామలాదేవికి నమస్కారము 

ఆ తల్లి షోడశనామములు (పదహారు నామాల ప్రత్యేకత ఏమంటే , మనకు పదిహేను తిథులు అవే 

 పునరావృతమవుతూవుంటాయి వృద్ధి క్షయాలతో అలాంటి వృద్ధి క్షయాలు లేని పరమాత్మయే పదహారో 

కళ ఇది నిత్యము సత్యము.  అందుకే పరమాత్మ ని షోడశనామాలతో షోడశోపచారాలతో పూజిస్తాం )

సర్వాకాల సర్వావస్థలయందు చెప్పదగినదే భగవన్నామం . కొన్ని ప్రదేశాలలో శబ్దం బయటకు రాకుండా 

మనసుతో మననం చేసుకోవాలి అంతకు తప్ప వేరే నియమాలు అవసరం లేదు 

శ్రీకారాలు ఓంకారాలు నమఃకారాలతో నిమిత్తం లేకుండా నోరారా పలుక దగినదే భగవన్నామం 

శ్యామలా షోడశనామములు 

సంగీతయోగినీ   శ్యామా    శ్యామలా  మంత్రనాయికా 

మంత్రిణి  సచివేశీ   ప్రధానేశీ  శుకప్రియా  వీణావతి 

వైణికి   ముద్రిణి   ప్రియకప్రియా   నీపప్రియా కదంబేశీ

కదంబవనవాసినీ   సదామదా

రాజాధిరాజాయ

 రాజాధిరాజాయ యదుకులభూషణాయ

యశోదా నందనాయ మహిత మంగళం

చిరుదరహాస వదనాయ రాధా మనోహరాయ

శ్యామసుందరాయ మహిత మంగళం

త్రిభంగిరూపాయ త్రైలోక్య నాథాయ

త్రిపురాసురసంహారివర్ధనాయ మహితమంగళం

విరజా ప్రియాయ వేణుగానలోలాయ

విరించి జనకాయ మహిత మంగళం

కాళిందీ ప్రియాయ కాళింద మర్థనాయ

కృష్ణ మాన సంరక్షకాయ మహితమంగళం

పూతనప్రలంబాది భక్తజనోద్ధారకాయ

పార్వతీ ప్రియసోదరాయ మహిత మంగళం

అవనీ ధరాయ అర్జున సఖాయ

ఆనందవర్ధనాయ మహిత మంగళం

గోవర్ధనోద్ధారణాయ గోగోపగోపీ మానసహరాయ

గోవిందనామప్రియాయ మహిత మంగళం

లక్ష్మీకిరణహృదయ రాసమండలవాసాయ

రాధికాపతే మహిత మంగళం మహిత మంగళం

మహిత మంగళం

రాజాధిరాజాయ యదుకులభూషణాయ యశోదా నందనాయ మహిత మంగళం 

అర్థం: రాజులకు రాజు అయినవాడికి (సర్వాధికారికి),యాదవ వంశానికి అభరణం వంటివాడికి.యశోదమ్మ ముద్దుల కొడుకైనవాడికి గొప్పదైన శుభం (మంగళం) అగుగాక.

 చిరునవ్వులు చిందించే ముఖం కలవాడు, రాధా దేవి మనసును దోచుకున్నవాడికి,నీలమేఘ శ్యాముడై, అత్యంత సుందరుడైన వాడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక.

 వేణువు ఊదే సమయంలో శరీరాన్ని మూడు చోట్ల వంచి నిలబడే అందమైన రూపం కలవాడికి , మూడు లోకాలకు అధిపతి, త్రిపురాసురుడిని సంహరించిన పరమశివుడికి ప్రీతిపాత్రుడైన శ్రీకృష్ణుడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక.

విరజాదేవికి ప్రియుడు, వేణుగానం పట్ల ఆసక్తి కలవాడు, బ్రహ్మదేవునికి తండ్రి అయిన శ్రీకృష్ణుడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక

  యమునా నది అంటే ఇష్టం కలవాడికి (లేదా కాళింది అనే భార్యకు ప్రియమైన వాడికి), యమునా నదిలోని కాళింగుడనే పాము గర్వాన్ని అణిచినవాడికి (కాళీయ మర్దనం చేసినవాడికి), ద్రౌపది (కృష్ణ) మానాన్ని రక్షించినవాడయిన శ్రీకృష్ణుడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక 

పూతన, ప్రలంబాసురుడు వంటి తన భక్తులను ఉద్ధరించినవాడు, పార్వతీదేవికి ప్రియమైన సోదరుడైన శ్రీకృష్ణుడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక .

భూమిని ధరించినవాడు, అర్జునుడికి స్నేహితుడు, ఆనందాన్ని వృద్ధి చేసేవాడైన శ్రీకృష్ణుడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక.

గోవర్ధనగిరిని ఎత్తినవాడు, గోవులు, గోపకులు, గోపికల మనస్సులను హరించేవాడు, గోవింద అనే నామం పట్ల ప్రీతి కలవాడైన శ్రీకృష్ణుడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక.

లక్ష్మీదేవి కిరణాల వంటి హృదయం కలవాడు,  రాసమండలంలో నివసించేవాడు, రాధికాపతి అయిన శ్రీకృష్ణుడికి గొప్పదైన శుభం అగుగాక, గొప్పదైన శుభం అగుగాక, గొప్పదైన శుభం అగుగాక.

రమణీయ

 అత్యద్భుత రమణీయ దీప్తిలక్ష్మీ

అనర్ఘ్యరమణీయ కాంతిలక్ష్మీ

మణిదీప్త విలాసహాసలక్ష్మీ

హృదయరాగ రంజిత మనోజ్ఞలక్ష్మీ

ఆకాశరాజు కంఠహారమౌ హరివిల్లులా

భూకాంత సిగ లో పూచిన హసితచంద్రలక్ష్మీ

అందుకో మీకై అల్లిన అభినందన చందన అక్షరలక్ష్మి

ఓ అత్యద్భుతమైన, రమణీయమైన కాంతులతో వెలిగిపోయే లక్ష్మీ! నీవు వెలకట్టలేని సౌందర్య రాశివి.

రత్నాల వంటి ప్రకాశంతో, విలాసవంతమైన నవ్వులు చిందించే ఓ లక్ష్మీ! హృదయంలోని ప్రేమ అనే రాగంతో రంజిల్లే మనోహరమైన దానివి నీవు.

ఆకాశరాజు మెడలోని హారమైన ఇంద్రధనస్సు లాగా, భూదేవి కొప్పులో పూసిన నవ్వుల చంద్రుడి లాగా ప్రకాశించే ఓ లక్ష్మీ!

మీ కోసం ప్రత్యేకంగా అల్లిన, చందనం వంటి చల్లని ఈ అభినందన అక్షరాల కవితను అందుకోండి.

దేహ బృందావని

 

దేహ బృందావని లో  మానస రాస మండలమున 

గోపికాభావమొందిన బుద్ది పలికెడి శ్రీకృష్ణ పల్కుల 

నాలకించి రాధాశ్యాములాడిరి ఆనంద నృత్యహేల 

నా దేహంబెల్ల క్రిష్ణ ప్రేమపారవశ్యజల్లుల తడపగ 

కవితా భావం (Meaning):

ఈ కవిత ఒక భక్తుని యొక్క అంతర్గత ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిని అద్భుతమైన రూపకాలతో వివరిస్తుంది. ఇది కేవలం బాహ్య పూజ కాదు, శరీరమే దేవాలయంగా మారిన స్థితి.

1. దేహ బృందావనిలో మానస రాస మండలమున: కవి తన భౌతిక శరీరాన్నే పవిత్రమైన 'బృందావనం'గా భావిస్తున్నారు. తన మనస్సును శ్రీకృష్ణుడు గోపికలతో ఆడిపాడిన 'రాస క్రీడా స్థలం' (రాస మండలం) గా ఊహించుకుంటున్నారు. అంటే, మనసు దైవ చింతన అనే నాట్యానికి వేదికైంది.

2. గోపికాభావమొందిన బుద్ది పలికెడి శ్రీకృష్ణ పల్కుల: సాధారణంగా తర్కంతో ఆలోచించే 'బుద్ధి', ఇక్కడ తర్కాన్ని వదిలి, శ్రీకృష్ణునిపై అనంతమైన ప్రేమ కలిగిన 'గోపిక' భావాన్ని పొందింది. అలా పవిత్రమైన బుద్ధి, ఇప్పుడు స్వయంగా శ్రీకృష్ణుని మాటలను (దైవ జ్ఞానాన్ని) పలుకుతోంది.

3. ఆలకించి రాధాశ్యాములాడిరి ఆనంద నృత్యహేల: ఆ దైవ వాక్కులను విని, తనలోని జీవాత్మ (రాధ) మరియు పరమాత్మ (శ్యాముడు/కృష్ణుడు) ఒక్కటై, ఆనందంతో కూడిన దివ్యమైన నాట్యాన్ని చేస్తున్నారు.

4. నా దేహంబెల్ల క్రిష్ణ ప్రేమపారవశ్యజల్లుల తడవగ: ఆ అంతర్గత దివ్య నాట్యం వల్ల కలిగిన ఆనందం ఎంతటిదంటే, అది కృష్ణునిపై ప్రేమ అనే పారవశ్యపు జల్లులుగా మారి, కవి శరీరం మొత్తాన్ని తడిపి ముద్దచేస్తోంది. ఇది అత్యున్నతమైన భక్తి పారవశ్య స్థితి.

---

కవితతో కూడిన చిత్రపటం:

మీరు కోరినట్లుగా, ఈ కవితలోని భావాన్ని ప్రతిబింబించేలా ఒక చిత్రాన్ని రూపొందించి, అందులో ఈ కవితను పొందుపరచడం జరిగింది.

చిత్ర వివరణ: ఈ చిత్రంలో ఒక వ్యక్తి ధ్యాన ముద్రలో ఉన్నట్లు, అతని శరీరమే ఒక బృందావనంగా మారినట్లు చూపబడింది. అతని హృదయ స్థానంలో 'మానస రాస మండలం' ప్రకాశిస్తోంది. అక్కడ రాధాకృష్ణులు ఆనంద తాండవం చేస్తున్నారు. ఆ నాట్యం నుండి వెలువడిన కృష్ణ ప్రేమ అనే కాంతి జల్లులు ఆ వ్యక్తి శరీరం మొత్తాన్ని ఆవరించి, పారవశ్యంలో ముంచెత్తుతున్నట్లుగా ఈ చిత్రం రూపొందించబడింది.

(Google Banana -Picture)

మార్గశీర్ష శుద్ధ త్రయోదశి

 మార్గశీర్ష శుద్ధ త్రయోదశి

మార్గశిర మాసమే ప్రత్యేకం. శ్రీకృష్ణమాసం. శివ పార్వతుల కళ్యాణం జరిగిన మాసం. శరవణ భవుడు ఉదయించిన మాసం . దత్తాత్రేయ గురువరేణ్యుడు జనించిన మాసం. శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ మానవాళికి అర్జునుని ముఖతా గీత భోధించిన మాసం  

అట్టి ఈ ‌మాసంలో శుద్ధ త్రయోదశీ ప్రత్యేకమైనది. ఈ రోజు ప్రత్యక్ష భగవానుడైన సూర్యుడు సువర్చల ను హనుమకు ప్రసాదించిన రోజు.  సువర్చల అంటే చక్కని వర్చస్సు కలిగినది అని. అంటే చక్కని ముఖకాంతి ఎవరికి వుంటుంది. ఎవరికి సుజ్ఞానం

వుంటుందో వారికే సువర్చస్సు వుంటుంది. జ్ఞాన ప్రదాత అయిన సూర్యభగవానుడు హనుమకు చక్కని జ్ఞానం ప్రసాదించిన రోజు ఈరోజు. సువర్చస్సుతో కూడినవాడు కనుకే హనుమ అందరికీ ఇష్టుడు.

(

అలాగే ఇదేరోజు హనుమ అశోకవనంలో శింశుపా వృక్షం కింద సీతమ్మను దర్శించిన రోజు. శ్రీరామ వియోగ దుఃఖభారంతో వున్న సీతమ్మకు రాముని అంగుళీయకాన్నిచ్చి సంతోషం కలిగించిన రోజు ఈరోజు. అందుకే హనుమను ఉద్దేశించి సీతమ్మ పలికిన ఈ పలుకులే మహామంత్రమై మనలను ఎల్లవేళలా కాపాడతాయి.

త్వమస్మిన్ కార్యనిర్యోగే ప్రమాణం హరిసత్తమా | 

హనుమాన్ యత్నమాస్థాయ దుఃఖక్షయకరో భవ || 

ఓ కపిశ్రేష్టుడా కార్యములను సమర్ధవంతంగా నిర్వహించుటకు నీవే అత్యుత్తమ ప్రమాణము(ఉదాహరణ). ఓ హనుమా నీవే ప్రయత్నపూర్వకంగా మా దుఃఖములను తొలగించుము.

మన హృదయమనే అశోకవనం (ఎల్లప్పుడూ ఆనందంగా వుండటం హృదయం యొక్క సహజ స్వభావం ) లో నివసించే చైతన్యస్వరూపమైన శక్తి  మోహమనే రావణమాయ తో కప్పబడి మన మనసు వివిధమైన వ్యాకులతలకు లోనవుతుంది . 

సుజ్ఞానమనే శ్రీరామ భక్తిని ఆశ్రయించిన బుద్ధికుశలత అనెడి కార్యశీలుడగు హనుమ  తన ప్రయత్నబలంచేత మన హృదయకుహరాన్ని కప్పివేసిన మోహపురావణుడిని తొలగించి హృదయ అశోకవనిలో కొలువైవున్న చైతన్యస్వరూపాన్ని ప్రజ్వలింపచేసుకుంటే ఆ దేహమే అయోధ్య . ఆ మనోమందిరమే శ్రీరామ అంతఃపురం . 

రోజూ ఈ భావం చేస్తూ సీతమ్మ చేత ప్రసాదించబడిన ఈ శ్లోక మంత్రాన్ని మూడు సార్లు మననం చేసుకుంటే రోజంతా సుఖప్రదం ఆనందమయం.  

తోచీతోచని

 https://whatsapp.com/channel/0029Va7ujHXBFLgMIRYgSX2c

8309721845

క్రిష్ణ

 నిరంతరముగా క్రిష్ణ నామమును

 క్రిష్ణ లీలా మహిమను జపించిన

మాయదుమ్ము కమ్మిన హృదయ 

దర్పణం శరత్కాల పూర్ణిమా బింబమగు

ఆ నామం ప్రాపంచికవిషయ బడబాగ్ని కి దగ్ధమవుతున్న హృదయవనాన్ని చల్లార్చు 

చల్లని చందనపు వానజల్లు  

ఆ నామం,  భగవత్ జ్ఞానాన్ని దాచుకున్న   కలువ హృదయాన్ని వికసింప చేయుచూ ప్రవహించు చంద్రకాంతి

ఆ నామం, ఓ మనసా  నిను

ఆనంద తరంగాలలో లోతుగా మునకలెత్తించు

నిరంతరం క్రిష్ణ నామాన్ని జపిస్తూ,

అడుగడుగునా క్రిష్ణనామ అమృతాన్ని రుచి చూస్తూ,

అలసిపోయిన ఆత్మలకు ఓదార్పు

 స్నానం చేయించు క్రిష్ణ నామంలో స్నానం చేస్తూ

ప్రతి క్రిష్ణ నామంలో క్రిష్ణశక్తి నివసిస్తుంది.

కాలాలు నిర్ణయించబడలేదు, ఏ ఆచారాలు అవసరం లేదు  క్రిష్ణనామ జపానికి,

ఓ క్రిష్ణా నీ దయ చాలా విశాలమైనది.

అని పలికెనీ రాధానామ విరహాంతరంగుడు బంగరు వన్నె మెరయు లక్ష్మీ దాసుడా చైతన్యమహాప్రభు నిద్రాణమౌ మా క్రిష్ణచైతన్యము మేల్కొలప

క్రిష్ణ కథ (శ్రీక్రిష్ణ లీలావిలాస హాస )

 క్రిష్ణ కథ  (శ్రీక్రిష్ణ లీలావిలాస హాస )

ఎవరి పాదపద్మాలను ఆశ్రయించటం వల్ల శ్రీక్రిష్ణుని పై దృఢమైన భక్తి ఏర్పడుతుందో ఎవరు శ్రీకృష్ణునకు ప్రాణప్రదురాలైన సహోదరియో అట్టి మాయమ్మ  దుర్గమ్మకు  నమస్కరిస్తూ గొప్పదైన క్రిష్ణ కధ తెలుసుకుందాం

ముందుగా నాకెంతో ఇష్టమైన పూతన మోక్షం లోని రహస్యాలను తెలుసుకుందాం.  అందరికీ తెలిసినదే ... పూతన కంసుడి సోదరి . కంసుడు పంపగా గోకులంలో  యశోద ఇంటికి వచ్చి అందమైన స్త్రీ రూపం ధరించి కృష్ణుడికి విషపు పాలు ఇవ్వబోగా అయన పాలతో పాటు పూతన ప్రాణాలు కూడా లాగి పూతనను సంహరించాడు. ఇంతవరకూ అందరికి తెలిసినదే.

తరువాత జరిగింది .. ఎప్పుడైతే కృష్ణుడు పూతన ప్రాణాలను బయటకు లాగేశాడో అప్పటివరకూ అందమైన స్త్రీ రూపంలో వున్న  పూతన శరీరం అసలు రూపాన్ని పొంది భీకరమైన ఆకారంతో కిందపడిపోయింది. ఆ శరీరాన్ని అక్కడనుండి అతి కష్టం మీద అక్కడ నుండి తీసుకెళ్లి దహనం చేస్తే ఆ కాలుతున్న శరీరం నుండి  ఎంతో గొప్పదైన పరిమళాలు వెలువడ్డాయి. అది చూసి గోకులవాసులంతా ఎంతో ఆశ్చర్యపోయారు.
 అంతేకాదు అంతకుమించిన ఆశ్చర్యకరమైన సంఘటన ... కృష్ణుని చేత బయటకు లాగబడిన పూతన యొక్క ప్రాణ శక్తి (సూక్ష్మ శరీరం ) దివ్య తేజస్సుతో వెలిగిపోతుంది. అపుడే అక్కడకు   నూఱు చక్రాలు కలిగిన , రత్నములతో నిర్మించబడి , అగ్ని చేత శుద్ధి చేయబడిన వస్త్రములతో అలంకరించబడి,  చేతులలో వింజామరలు , దర్పణాలు  పట్టుకున్న వేలకొలది శ్రీక్రిష్ణ పార్షదులతో (అనుచరులు)  కూడిన ఒక దివ్యరథం క్రిందకు వచ్చింది . అందులోని పార్షదులు ఎంతో భక్తిభావంతో పూతన సూక్ష్మ శరీరాన్ని రథంలో కూర్చుండబెట్టుకుని  అత్యంత దుర్లభమైన గోలోకానికి తీసుకెళ్లారు.

దీని వెనుక దాగిన రహస్యం ఏమిటీ ... ఎవరినైనా అడిగితే ఏమని చెబుతారు... శ్రీకృష్ణుని చేత సంహరింపబడినది కనుక ఆమె దుర్గణాలన్నీ పోయి మోక్షం వచ్చింది అని చెబుతారు

కానీ అసలు రహస్యం ... పూతన పూర్వ జన్మలో బలి చక్రవర్తి కుమార్తె. పేరు రత్నమాల. బలి చక్రవర్తి యజ్ఞం చేస్తున్నపుడు దానం కోరుతూ అక్కడకు వచ్చిన బాల వటువు వామనుడి ని చూసి, ఈ బాలుడెవ్వరు ... ఇంతటి తేజస్సుతో వెలిగిపోతూ ఇంత సుకుమారంగా వున్నాడు. నాకు కుమారుడిగా పుట్టివుంటే ఒడిలో కూర్చొండబెట్టుకుని ముద్దులాడుతూ పాలు త్రాగించేదాన్ని కదా అని ఆలోచిస్తూ ,
  వామనుడిలా వచ్చిన పరమాత్మ పట్ల మాతృభావాన్ని నింపుకుని ఉండిపోయింది .
అందరి హృదయాల్లో తిష్ట వేసుకునే కిట్టయ్యకు ఆ రత్నమాల భావన తెలిసిపోయింది. తన పట్ల మాతృభావపు స్నేహాన్ని ప్రకటించిన రత్నమాల కోరిక తీర్చటానికి ఆమెకు పూతనగా జన్మనిచ్చి ఆమె ఒడిలో చేరి పూతన చేత హృదయపూర్వకంగా  ప్రశంసించబడుతూ , ముద్దు చేయబడుతూ ,  విషపు పాలు అయినప్పటికీ మాతృభావనతో ఇచ్చిన పూతన పాలు త్రాగి ఆమె ముచ్చట తీర్చి తరువాత మోక్షమిచ్చాడు .
ఇలాంటి ఎన్నో దివ్యలీలల విలాస హాసమే శ్రీకృష్ణ కథ 

ఆర్యా ద్విశతి -గణపతి ధ్యానం

వందే గజేంద్రవదనం వామాంకారూఢవల్లభాశ్లిష్ఠమ్/

కుంకుమ పరాగశోణంకువలయినీజారకోరకాపీడమ్//

మన రోజువారీ దినచర్య మొదలుపెట్టేముందుగణపతిని ధ్యానించి పనులు మొదలుపెట్టుకుంటేఎదురయ్యే ఆటంకాలు తొలగించుకునే మార్గాన్ని ఆయనే నిర్ధేశిస్తారు  అందుకే దూర్వాస మహర్షి సైతం కావ్యరచన ఆరంభానికి ముందు హేరంబుడి ధ్యానం చేసారు ఆయనేముంది త్రిపురాసుర సంహార సమయంలో ఊహించని ఆటంకాలతో ఆలోచనలో పడ్డ పరమశివుడు సైతం అమ్మవారి ప్రేరణతో జరిగిన పొరపాటు తెలుసుకుని గణపతి ధ్యానం చేసి కార్యం సాధించారు ఆ సమయంలో గణపతి తన యొక్క తత్వాన్ని వేయి నామాలలో శివునకు ఉపదేశించారుఅందులో పేర్కొన్న ఈ నామాలను తెలుసుకుంటేనవగ్రహాలు కూడా గణపతి అంశలే అని తేటతెల్లమవుతుంది...

ఆ నామాలు రాహు మందః(శని) కవి(శుక్ర) జీవః(గురు) బుధ భౌమ(కుజ) శశి రవి

గణపతి ధ్యానం...నవగ్రహధ్యానమే గ్రహదోషాలతో ఇబ్బంది పడేవారు 

శ్రీగణేశాయ నమః రాహు మంధః కవి జీవో బుధ భౌమః శశి రవిః శ్రీగణేశాయనమః

 అని నిత్యం మననం చేసుకుని ఉపశమనం పొందవచ్చు గణపతి అంటే చవితి రోజు చదువుకునే పసుపుముద్ద గణపతి మాత్రమే కాదు . ఆయన అనాది అమ్మ వారు ఎప్పటి నుండి వున్నారో అప్పటినుండి మహాగణపతి వున్నారు . ఆయన ప్రాదుర్భవించిన విశేషాన్ని లలితా సహస్రంలో అద్భుతంగా వర్ణిస్తారు 

అమ్మవారి నామం... కామేశ్వరముఖాలోకకల్పిత శ్రీగణేశ్వరా ..దీని అర్థం .. అమ్మ వారు చిరునవ్వుతో కామేశ్వరుడి వైపు చూస్తే అందుకు ప్రతిస్పందనగా కామేశ్వరుడు కూడా చిరునవ్వుతో అమ్మ కామేశి ని చూడగా ఒకదానితో నొకటి చేరువైన వారిరువురి చిరునగవుల కాంతి పుంజం ఓంకార రూపంలో కనబడి అది  గజముఖుడైన గణపతి గా రూపు దాల్చింది  రాగానే ఏమి చేసాడాయన .... భండాసురుడి ప్రధాన అనుచరుడు ప్రయోగించిన విఘ్నయంత్రం దేవి యొక్క సేన అంతటిని నిస్తేజపరిచి వారు యుద్ధం చేయటానికి విముఖులయ్యేటట్లు చేస్తే ఆ విఘ్నయంత్రాన్ని బ్రద్దలు చేసి దేవీ సేన యొక్క నిస్తేజాన్ని తొలగించి యుద్ధోన్ముఖులను చేశారు అంటే మన విఘ్నాలను తొలగించుటలో అయన ఎంతటి ఘటికుడో  ఈ ఘటన తెలియజేస్తుంది (అమ్మవారి తదుపరి నామం :మహాగణేశనిర్భిన్నవిఘ్నయంత్ర ప్రహర్షితా ) అట్టి ఆ మహా గణపతి ని ధ్యానిస్తూ దుర్వాస మహర్షి చేసిన ధ్యాన శ్లోకం ఇది . నిత్య పఠనీయం  

దాని భావం : ఎడమ తొడపై కూర్చుని కుడి చేతిని వీపు భాగంనుండి వేసి గణపతిని ఆలింగనం చేసుకునివున్న వల్లభా దేవి (సిద్ద లక్ష్మీ స్వరూపం) తో ఉన్నట్టివాడు  కుంకుమ వలే ఎరుపు వర్ణంతో ప్రకాశించువాడు కలువలకు ప్రియుడైన మొలక చంద్రుని (తదియ నాటి చంద్రుని రూపం)  సిగలో దాల్చినవాడు అగు గజ వదనునికి నమస్కారం

  రూపాన్ని ధ్యానిస్తూ ఈ శ్లోకాన్ని మననం చేస్తే సర్వ శుభాలు కలుగుతాయి అట్టి మహాగణపతి పాద పద్మములకు ప్రణమిల్లుతూ 

ఆహా వర్షం టూ అమ్మో వాన

 కాలం మారుతుంది ఋతువులు గతులు తప్పుతున్నాయి మనలానే 

తొలకరి చిరుజల్లులతో ఆహ్లాదంగా సాగే ఆషాఢం

శ్రావణ మేఘాలతో గర్జిస్తుంది 

బోర్లించిన నిండుకుండలా జోరెత్తాల్సిన శ్రావణం శరత్కాలపు మేఘంలా తెల్లమొగమేస్తే

పొలంగట్టున రైతన్న బిక్కమొహంతో ఆకాశం కేసి 

చూస్తు కూర్చునే పరిస్థితి

అలాంటి వానాకాలపు ఉహా వాస్తవికత మేళవింపుల తాలింపు ఇలా

ఆకాశరాజు హృదయంపై నిలచి నల్లని రంగుతో

మెరయు జవరాలు జలద ప్రేమపొంగు ముత్యాల సరాలై ధారగా జారుతూ

భూమాత ఒడిలో ఏపుగా పెరిగిన మామిడి చెట్టు మొదలు ఆనుకుని కూర్చున్న నా ఎదపై

తలవాల్చిన గువ్వ నుదిటిపై రాలి అరుణిమ వర్ణమద్దుకున్న ఆ ముత్తెపు బిందువుల ధార గువ్వ నాసికాగ్రమున నిలచి ఓ క్షణం నను తేరిపార చూసి ఒక్క ఉదుటన దుమికి అలివేణి

అధరామృతన్ని తనలో యిముడ్చుకుంటూ కొంటెగా నను చూడగా

దాని గర్వమణచ ముందుకు వంగబోతుండగా

గుండె గుభేల్ మనేలా హోరెత్తిన హారన్ల రొద రసమయ ఊహా జగత్తు నుండి మనసును వాస్తవ

ప్రపంచంలోకి ఈడ్చితే 

ముందు వెనుకల ఎటుచూసినా కిలోమీటరు పొడవునా ఆగిన వాహనాలు

ముందువాడు కదలటానికి అవకాశం లేదని తెలిసి హారన్ల రొదతో మోతెక్కించె వాహనదారులు

కాళ్ళను తాకుతున్నది వాననీరో...డ్రైనేజీ నీరో తెలియని స్థితి

సెంటిమీటరు సందు దొరికితే చాలు ఎలాగోలా 

ట్రాఫిక్ వ్యూహం లోంచి బయటపడాలని ఆతృత పడే టూవీలర్లు

వరదనీరు టైర్లను ముంచెత్తితే దేవుడా కారు ను మాత్రం ముంచెత్తనీవకు అంటూ మనసులో దండాలు పెట్టుకుంటూ బింకంగా కారు నడిపే ఓనర్లు

వీటన్నిటినీ నడమ నావిషయానికొస్తే పొద్దుగాల లేవగానే కమ్ముకున్న కరిమబ్బు చూసి ఆహా వాన దంచేట్టుంది కూసింత సేపు ఆగి వెళదాం అనుకొని అంతలోనే మబ్బులు చీల్చుకుని పెళపెళలాడుతూ వచ్చిన ఎండను చూసి ఉసురుమంటూ ఆఫీసు చేరి 

సాయంకాలం ఆఫీసు ముగిసి బయటకురాగానే

అప్పటివరకు తేటగా వున్న ఆకాశం వున్నట్టుండి 

నల్లబడి ఉరుములు మెరుపులతో హుంకరిస్తుంటే

చుప్పనాతి వాన అని తిట్టుకుంటూ ఒకవైపు

వానలో తడిసిన అనుభూతి  అనుభవిస్తున్న ఆనందం మరోవైపు..

ప్రకృతితో మమేకమవుతూ సహజీవనం చేస్తు సాగిపోతే జీవితం ఆహ్లదభరితమవుతుంది

ప్రకృతిని ధ్వంసం చేసుకుంటూసాగితే వ్యధాభరితమవుతుంది

క్రిష్ణ నామము

 నిరంతరముగా

క్రిష్ణ నామమును క్రిష్ణ లీలా మహిమను జపించిన

మాయదుమ్ము కమ్మిన హృదయ దర్పణం శరత్కాల పూర్ణిమా బింబమగు

ఆ నామం ప్రాపంచికవిషయ బడబాగ్ని కి దగ్ధమవుతున్న హృదయవనాన్ని చల్లార్చు చల్లని చందనపు వానజల్లు  

ఆ నామం,  భగవత్ జ్ఞానాన్ని దాచుకున్న   కలువ హృదయాన్ని వికసింప చేయుచూ ప్రవహించు చంద్రకాంతి

ఆ నామం, ఓ మనసా  నిను

ఆనంద తరంగాలలో లోతుగా మునకలెత్తించు

నిరంతరం క్రిష్ణ నామాన్ని జపిస్తూ,

అడుగడుగునా క్రిష్ణనామ అమృతాన్ని రుచి చూస్తూ,

అలసిపోయిన ఆత్మలకు ఓదార్పు

 స్నానం చేయించు క్రిష్ణ నామంలో స్నానం చేస్తూ

ప్రతి క్రిష్ణ నామంలో క్రిష్ణశక్తి నివసిస్తుంది.

కాలాలు నిర్ణయించబడలేదు, ఏ ఆచారాలు అవసరం లేదు,
ఓ క్రిష్ణనామ జపానికి,

ఓ క్రిష్ణా నీ దయ చాలా విశాలమైనది.

అని పలికెనీ రాధానామ విరహాంతరంగుడు బంగరు వన్నె మెరయు లక్ష్మీనాధుడా చైతన్యమహాప్రభు నిద్రాణమౌ మా క్రిష్ణచైతన్యము మేల్కొలప

విఠల విఠల విఠల

 చంద్రభాగా నదీ తరంగాలపై నుండీ వీచే చిరుగాలులు చేయు సవ్వడి...

.

విఠల విఠల విఠల

చంద్రభాగా నదీ జల తరంగాలు చేయు గలగలల సవ్వడి...

.విఠల విఠల విఠల

ఆ గాలులు పీలుస్తూ  ఆ జలాలు సేవిస్తూ  అక్కడ జీవించే ప్రాణకోటి పలికే

తీయని పదం ...విఠల విఠల విఠల

విఠలా విఠలా అని భక్తజనం నోరారా పిలుస్తూ పరవశించిపోయే 

భక్త సులభుడు పుండరీక వరదుడు అయిన పాండురంగడు కొలువైన 

పుణ్యధామం ...చంద్రభాగా తీరాన వున్న పండరీపుర క్షేత్రం  

ఎందరో భక్త శిఖామణులు పాండురంగని ప్రత్యక్ష దివ్యానుభూతిని పొందారు 

అలాంటి వారిలో అగ్రగణ్యులు సమకాలీనులు అయిన నామదేవుడు , జ్ఞాన దేవుడు 

నివృత్తి నాథుడు ,సోపాన్ , ముక్తాబాయి , భక్త కబీరు  మొదలగువారు 

వీరికోవకే చెందిన భక్తురాలు  జనాబాయి   . 5 సంవత్సరాల వయసులో ఆషాఢ శుద్ద ఏకాదశి రోజు మొదటిసారి పాండురంగడిని దర్శించి ఆ రూపాన్ని తన హృదయంలో నింపుకున్న మహానుభావురాలు 

నామదేవుడిని గురువుగా స్వీకరించి ఆయన సేవ చేసుకుంటూ ఆయన ఇంటిలో 

వసతి పొంది నివసిస్తూ వుండేది 

ఒకరోజు రాత్రి తుఫాను కి నామదేవుడి ఇంటికప్పు ఎగిరిపోతుంటే , సుదర్శన చక్రాన్ని గొడుగులా పెట్టి విఠలుడు స్వయంగా ఇంటి తాటాకు కప్పు సరి చేస్తూ కూర్చున్నారు 

ఆ దృశ్యాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయిన  జనాబాయి   దగ్గరకు విఠలుడు వచ్చి చిరునవ్వుతో ఈ నామదేవుడు నా నామం చెప్పకుండా , రోజు నన్ను దర్శించకుండా , నాకు నైవేద్యం పెట్టకుండా క్షణం కూడా ఉండలేదు .

 ఈ నామదేవుఁడు చేసే కీర్తనలు వింటుంటే నన్ను నేను మర్చిపోతాను అలాంటి నామదేవుడికి కష్టం వస్తే నేను రాకుండా ఎలా వుంటాను  అని చెబుతుంటే ఆయన మాటలని ఆయన రూపాన్ని చూస్తూ అలా తన్మయత్వంతో నిలచిపోయింది  జనాబాయి  . 

ఆ అలికిడి కి నిదుర లేచిన నామదేవుడు స్వామిని చూసి , స్వామి ఇంత అర్ధరాత్రి వేళ విశ్రాంతి తీసుకోకుండా ఇలా వచ్చారేమిటి అని  ప్రశ్నించగా 

జనాబాయి చేతి వంట తినాలని కోరికతో వచ్చానని స్వామి బదులిస్తారు 

అంతట ఆయన కోరిక మేరకు జనాబాయి వంట పూర్తి చేయగా అందరూ భోజనానికి కూర్చుంటారు.  వారికి వడ్డిస్తూ తనలోతాను బాధపడుతుంది జనాబాయి స్వామితో కలసి భోజనం చేయలేకపోతున్నానే అని . ఆ భక్తురాలి ఆంతరంగం గ్రహించిన విఠలుడు నామదేవా నేను కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకుని తర్వాత భుజిస్తాను . నా ఆహారాన్ని విడిగా పెట్టి వుంచమని చెప్పగా సరేనని నామదేవుడు తన భోజనం ముగించి స్వామి వారి పాదాలను వత్తుతూ వుంటారు. స్వామి నిదుర రాకున్నా నిదుర పోయినట్లు నటిస్తారు . స్వామి నిదురించారని భావించిన నామదేవుడు తానూ నిదురిస్తారు . అలా అందరూ నిదుర పోయాక విఠలుడు లేచి జనాబాయి ని లేపి తనకు ఆహరం వడ్డించమని అడిగి పెట్టించుకుని జానాబాయి ని పక్కన కూర్చుండ బెట్టుకుని తన చేతులతో స్వయంగా జనాబాయికి తినిపిస్తారు 

అంతటి అదృష్టవంతురాలు ఆ జానాబాయి అంతటి సులభుడా విఠలుడు 

ఆయన రూపం సమ్మోహనాకారం ... అపుడే విరిసిన లేత గులాభీ రెక్కలవంటి పెదవులు .... ఆ పెదవులపై పూచే బొండు మల్లెల వంటి నవ్వులు .... నీటి తుంపరలతో నిండిన కలువల వంటి సజల దయాపూరిత నేత్రాలు ..... అందమైన ఆ ముక్కు .... 

దట్టమైన వానమబ్బు లాంటి ఆ మేని ఛాయ 

తాకగానే చల్లగా సుతిమెత్తగా తగిలే ఆ పాద పద్మాలు ,... 

నడుం మీద చేతులు పెట్టుకుని అందమైన పట్టు పీతాంబరాలు ధరించి ... భుజాలు మీదుగా వచ్చి చేతి మీద అందంగా అమరిన పై వస్త్రం... ఆ ముచ్చటైన తలపాగా .... 

ఇంతందం ఈ లోకంలో ఎక్కడైనా వుందా ... 

ఈ అందాన్ని ఆస్వాదిస్తుంటే.... ఇంకే అందాన్నైనా మనసు కోరుతుందా 

ఆ రూపాన్ని దర్శించాలంటే కావాల్సింది తపన ...ఎలాంటి తపన అంటే... 

తొలిసారి ప్రేమలో పడిన యువతీ యువకులు ఒకరినొకరు చూ సుకోవటానికి 

ఎంత తపన పడతారో .... ఆ మాత్రం చాలు ... 

విఠల విఠల విఠల పాండురంగ విఠల 

అంతా క్రిష్ణమయం

 అంతా  క్రిష్ణమయం  నా  ఒడలెల్ల  క్రిష్ణమయం

 
కనుల  నిండుగా  గోవింద  రూపం
నాలుక  పండించే   వాసుదేవ  మంత్రం 
కర్ణముల  కింపయ్యనే  క్రిష్ణ  లీలలు
నాసిక  శ్వాసించే  గోపి  లోలుని  వనమాలికా  గంధం
 
అంతా  క్రిష్ణమయం  నా  ఒడలెల్ల  క్రిష్ణమయం
 
హృదయ  కమలమున  కోరి  నిల్పితి  కమల  నాభుని
కరముల  పురిగొల్పితి  కరి  వరదుని  సేవకు
ఉదరం  వాసమయ్యే  దామోదరునకు
పాదములు  నర్తించే  రాదా  ప్రియ  మురళీ  రవముకు
 
అంతా  క్రిష్ణమయం  నా  ఒడలెల్ల  క్రిష్ణమయం
 
శిరము  నుండి  కొనగోటి  వరకు   నర  నరముల
నలు  చెరగులా  నడుచు  చుండె  నీల  మేఘ  శ్యాముడు
తనువుకు  చైతన్యమై , కార్యములకు  కర్తయై
సుఖ  దుఖంబుల  భోక్తయై    నా  ప్రభువై  నిలిచేనే  గోవిందుడు
 
అంతా  క్రిష్ణమయం  నా  ఒడలెల్ల  క్రిష్ణమయం

వారాహీ నవరాత్రులు

 శ్రీ గణేశాయ నమః 

                              శ్రీ శ్యామలాయై నమః 

                              శ్రీ లలితాయై నమః 

                              శ్రీ వారాహీ దేవ్యై నమః 

ఆషాఢ పాఢ్యమి నుండి ఆషాఢ నవమి వరకు వారాహీ నవరాత్రులుగా ప్రసిద్ది 

వారాహీ స్వరూపం ఉగ్రదేవత గా ప్రసిద్ధి . ఆ అమ్మ వారిని సాధారణంగా గృహాలలో 

పండితుల యొక్క ఆధ్వర్యం లో మాత్రమే పూజించటం ఉత్తమమైన మార్గం . 

ఆ తల్లి ని అందరూ ధ్యానించటానికి అనువుగా దూర్వాస మహర్షి అమ్మ వారి లోకాన్ని అమ్మ వారి రూపాన్ని తానూ దర్శించి మనకు దర్శింప చేశారు . 

 

 ఆయన చూపిన మార్గంలో మనమూ ధ్యానం చేసి అమ్మ వారి కృపకు పాతృలమవుదాం . ముందుగా అమ్మ వారి లోకాన్ని దర్శిద్దాం 

 వారాహీ  దేవి నివశించే లోకం చుట్టూ ఉన్న ప్రాకారం లేలేత పచ్చగడ్డి కాంతులతో

ప్రకాశించు మరకత మణులతో నిర్మితమై ఉంటుంది.     

ఆ ప్రాకారాన్ని ధ్యానించటం ద్వారా స్థిరమైన సంపద శ్రేయస్సు పుష్టి పొందగలం . 

ఆ ప్రాకారం లోపల బంగారు తాటి చెట్ల వనం . ఆ వనం పచ్చని కాంతులతో ప్రకాశిస్తుంది . ఆ వనం లో మరకత మణులతో నిర్మితమై రెప రెప లాడుతున్న 

జెండాలతో కూడిన నివాస గృహంలో 

నూఱు బంగారు స్తంభాలతో కూడిన బంగారు వేదికపై , ఒక బంగారు పీఠం 

ఆ పీఠం పై బంగారు రెక్కలతో కూడిన పద్మం . ఆ పద్మం యొక్క నడిమి భాగాన 

కరుగుతున్న బంగారపు కాంతులతో మెరిసిపోవు కర్ణిక (పూల పుప్పొడి ఉండే ప్రాంతము )

ఆ కర్ణిక పై బిందు ఆవరణం దాని చుట్టూ త్రికోణం దాని చుట్టూ వర్తులాకార ఆవరణం దాని చుట్టూ వేయి దళాలతో కూడిన పద్మం ఆ పద్మం చుట్టూ  రెండు 

వృత్తాకార ఆవరణలు 

ఆ ప్రదేశంలో నూట పది అక్షరాల సమూహంతో సేవించబడు ఆ కలహంసి యగు 

వారాహీ దేవి సంచరిస్తున్నది 

   

ఈ విధంగా అమ్మవారిలోకాన్ని ధ్యానించి ఆ తదుపరి అమ్మ వారి రూపాన్ని దర్శిద్దామిలా 

వరాహ ముఖం తో విరాజిల్లుతూ  పద్మముల  వంటి కనులతో 

ఆ పద్మములకు శత్రువైన చంద్రుని శిరము పై అలంకారంగా 

చేసుకుని  లేత బంగారు కాంతులీను దేహంతో   సంధ్యా సమయపు 

సూర్యుని ఎఱుపు రంగుతో శోభిల్లు వస్త్రములు ధరియించి 

తన  చేతులలో హల (నాగలి ) ముసల (రోకలి) శంఖ ,చక్ర, పాశం,

అంకుశం ధరించి  ఒక చేతితో అభయ ముద్ర ను మరొక చేతితో 

వర ముద్ర ను ప్రదర్శిస్తూ 

సంపూర్ణమైన దయతో నిండిన కనులు కలిగి , సమస్త దేవతా స్త్రీల చేత   అర్చించబడి 

హృదయంపై కుంకుమ కాంతులతో ప్రకాశిస్తూ అతి సుకుమారమైన సన్నని నడుముతో ఆ తల్లి ఒప్పారుతుంటుంది . 

ఆ తల్లి మూఢులకు దూరముగా వుంటూ , ఆర్తులకు శుభములు కలిగించు ఆర్తాలి 

కోరుకున్న కోరికలు ప్రసాదించు వార్తాలి . 

 ఆ అమ్మ వారికి నాలుగు దిక్కులలో ఉన్మత్త భైరవి , స్వప్న భైరవి , తిరస్కరిణి దేవి, కిరిపదా అనే నలుగురు  ప్రధాన శక్తులు వుంటారు 

అలాగే అష్ట భైరవులు , పదిమంది హేతుకులు సంచరిస్తూ వుంటారు . 

అలా ఆ తల్లి పరివారాన్ని తలచుకుని అమ్మ వారిని ద్వాదశ నామాలతో స్మరించుకుంటూ 

ఈ స్తోత్రం తో ధ్యానం చేసుకుందాం 

శ్రీ మాత్రే నమః 

 పంచమీ  

దండనాథా  

సంకేతా   

సమయేశ్వరి 

 సమయసంకేతా 

వారాహీ 

 పోత్రిణీ 
 శివా  

వార్తాలి  

మహాసేనా 

ఆజ్ఞాచక్రేశ్వరి 

 అరిఘ్ని

 శ్రీ మాత్రే నమః  

సదనే తత్ర హరిన్మణి-
-సంఘటితే మండపే శతస్తంభే ।
కార్తస్వరమయపీఠే
కనకమయాంబురుహకర్ణికామధ్యే ॥

బిందుత్రికోణవర్తుల-
-షడస్రవృత్తద్వయాన్వితే చక్రే ।
సంచారిణీ దశోత్తర-
శతార్ణమనురాజకమలకలహంసీ ॥ 

కోలవదనా కుశేశయ-
-నయనా కోకారిమండితశిఖండా ।
సంతప్తకాంచనాభా
సంధ్యారుణచేలసంవృతనితంబా ॥ 

హలముసలశంఖచక్రా-
-ఽంకుశపాశాభయవరస్ఫురితహస్తా ।
కూలంకషానుకంపా
కుంకుమజంబాలితస్తనాభోగా ॥

ధూర్తానామతిదూరా-
-వార్తాశేషావలగ్నకమనీయా ।
ఆర్తాలీశుభదాత్రీ
వార్తాలీ భవతు వాంఛితార్థాయ ॥ 

తస్యాః పరితో దేవీః
స్వప్నేశ్యున్మత్తభైరవీముఖ్యాః ।
ప్రణమత జంభిన్యాద్యాః
భైరవవర్గాంశ్చ హేతుకప్రముఖాన్ ॥ 

యదునందనా

 చిలకరింపుమా దయాజలధి మాపై ఘనశ్యామా

మానస తరంగాల మధురభక్తి మొలకెత్తి మాధవా

సంసారజలధి దాటి మోక్షఫలమొంద ముకుందా

హరిని చేరనివ్వని అరివర్గమును ఛేదించి మురారీ

నిర్మల నిరతిశయ ప్రేమభావనతోడ రాధామాధవా

విశ్వవీక్షణలో సర్వము నిన్ను కాంచ వాసుదేవా

 గోలోకం నుండి  గోకులం చేరితివా యదునందనా

అక్షరలక్ష్మి

 అత్యద్భుత రమణీయ దీప్తిలక్ష్మీ
అనర్ఘ్యరమణీయ కాంతిలక్ష్మీ

మణిదీప్త విలాసహాసలక్ష్మీ

హృదయరాగ రంజిత మనోజ్ఞలక్ష్మీ

ఆకాశరాజు కంఠహారమౌ హరివిల్లులా

భూకాంత సిగ లో పూచిన హసితచంద్రలక్ష్మీ

అందుకో మీకై అల్లిన అభినందన చందన అక్షరలక్ష్మి

క్రిష్ణ నామము

 క్రిష్ణ  నామము  క్రిష్ణ  నామము
రమ్య  మైనది  క్రిష్ణ  నామము
 

భీతి యై  కంసుడు 

 ప్రీతితో  పార్ధుడు
అంగవించిన  నామము
భక్తి  తోడ  ఉద్దవుడు 

 రక్తి  కూడి  గోపికలు
రమించిన  నామము         \\ క్రిష్ణ  నామము //
 ద్వెషియై  శిశుపాలుడు  

ప్రేమ  మీరగ  రుక్మిణి
సంగవించిన  నామము
వాత్సల్యమున  యశోద  

సోదర  భావంబున  కృష్ణ
చేకొన్న  నామము        \\ క్రిష్ణ  నామము //
 పలుక  పరవశంబై    , 

పలు  రుచుల  సమ్మిళితమై

 లక్ష్మీకిరణుల
జీవన  పయనమున  

తోడు  వచ్చు  నామము  \\ క్రిష్ణ  నామము//

గోవిందా దామోదరా

 కలహమునకు కాలు దువ్వించు కుజుని కట్టడి చేయలేక

కమల సదృశములగు నీపాదముల నాశ్రయించితి సహన
కంకణం కంఠసీమ నిలిపి మృదు వచనములు పలికించవే

లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా 

చిరాకు ప్రేరేపించు సౌమ్య రూపుడగు   బుధుని తాళలేక
శాంతము కోరి  నీ పాదముల శరణు  జొచ్చితి  శాంతమూర్తీ
 నీ చూపుల చల్లదనంతో హృది చల్లబరిచి  శాంతత నొసగవే

లక్ష్మీకిరణు హృదయ  నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా     

నీ దారి నడవనెంచిన నా పాదములను పెడదారి పట్టించ
సద్గురుడు బృహస్పతి పూనిన వేళ దిక్కుతోచక నీ పాద
పద్మముల పై  దృష్టి నిలిపితి దయాళు నీ దారి చూపవే   

లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా 

భాగ్యముల నొసగు భార్గవుడు నను అభాగ్యుడిగా
చేయ నెంచినవేళ శ్రీయ:పతీ నా శిరము శ్రీ కరముల
నిత్య  సేవఁలొందు నీ పాదముల నిలుపు భాగ్యమొసగవే

లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా 

చేసిన చేష్టలు ఛాయలా వెన్నంటి ఛాయానందనుడు 
 ప్రతిక్రియల రూపంబున ఇచ్చు ఫలములు పరితపింప
చేయ చల్లని నీ పాదంబుల పడితి  చిత్తస్థైర్య మొసగవె

  లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా

  

ఆరోగ్యమొసగు దినకరుడు ప్రతికూల భావనలతో తనువును
తపింపచేయు వేళ తానే నీవని తలచిన మాత్రమున శతకోటి 

సూర్యప్రభల వెలుగు నీ పాదముల పై  నా భావనలు నిలుపవే

  లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా  

ఆహ్లాదమిచ్చు చందురుడు మనఃసంద్రమును ఆటుపోట్ల
కల్లోలపరచువేళ విశ్వ మోహనుఁడా మా మనంబుల నీ
పాదరేణువుల స్పర్శతో కదలికలు లేని క్షీరాబ్ధి  చేయవే   
  లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ 

గోవిందా   దామోదరా    

చంచల చపలత్వముల రాహుకేతులు నన్నల్లరి పాల్చేయు వేళ
తిరుమల గిరులపై స్థిరముగా నిలచిన నీ పాదముల   నాశ్రయించితి
నీ నామస్మరణ ఎరుక తప్ప అన్యములేమి కోరని బుధ్ధినొసగుమా

  లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా    
 

కమల లోచనా వేన వేల కాంతులు విరజిమ్ము నీ  

కనులు కురిపించు మాపై కారుణ్యామృత బిందువులు 

మము  దహించు కర్మఫలముల కాలాగ్నులు చల్లారగా 

  లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా    

 కాలు మడతపడదాయే కనురెప్ప మూత పడదాయే కాలం

 కదిలిపోతున్నా కాయం కదలనీయక కాలచక్రంలో తిరిగాడు  

మా పై  దయావర్ష మనుగ్రహించ నిలచితివా తిరుమలగిరిపై

 లక్ష్మీకిరణు హృదయ నివాసీ  గోవిందా   దామోదరా 

ఓ మంజులవాణి

ఓ  యమ్మ ! ని  కుమారుడు ,
మా  యిండ్లను   బాలు  బెరుగు  మననీడమ్మ !
పోయెద  మెక్కడికైనను ,
మా  యన్నల  సురభులాన  మంజులవాణి !
 
ఓ  మంజులవాణి ! మీ  పిల్లవాని  ఆగడాలు  మితి  మిరిపోతున్నాయి
మా  అన్న  నందుని   గోవుల  మీద  ప్రమాణం  చేసి  చెబుతున్నాం
వేరేచటికైనను వెళ్లిపోతాము  అని  గోపికలు  మొర  పెట్టుకున్నారు
యశోదమ్మతో 
 
 
చన్ను  విడిచి  చనుదిట్టటు
నెన్నడు  బోరుగిండ్ల  త్రోవ  నెరుగడు  నేడుం
గన్నులు  దెరవని  మా  యి 
చిన్న    కుమారకుని  రవ్వ  సేయమ్దగునే
 
ఎల్లప్పుడూ  నా  ఒడిలో  నే  వుంటూ  పాలు  త్రగాటమే  తప్ప
ఇరుగు  పొరుగిండ్ల  త్రోవ  కూడా  తెలియని  నా  చిన్ని  కృష్ణుని  మీద
ఇన్ని  అభాండాలు  వేస్తారా  అంటూ  ఆ  యశోద  వారిని  కేకలు  వేస్తుంది
 
ఇది  మనకు  రోజు  నిత్యకృత్యమే  కదా ……..పిల్లలు  అల్లరి  చేయటం
ఇరుగు  పొరుగు  అమ్మలక్కలు  పంచాయితీకి  వస్తే  వారి  మీదే  మనం
అరవటం 
 
కాని  సమస్త  లోకాలకు  పోషకుడైన  ఆ  చిద్విలాసముర్తికి
పేద  గోపకుల  ఇండ్ల  లో  దూరి  కుండలు  పగులగొట్టి  వెన్న  దొంగలించాల్సిన
అవసరమేమిటి
 
తరచి  చూస్తే  తత్వం  భోదపడుతుంది
 
ఇక్కడ  కుండ  ను  మన  దేహం  తో  పోల్చుకోవచ్చు 
 
కుండ  తయారు  కావటానికి  మట్టి ,  నీరు , అగ్ని , గాలి  అవసరం  అలాగే  కుండ
లోపలి  భాగం  శూన్యం  తో  వుంటుంది
మన  శరీరం  కూడా  అవే  ధాతువులతో  నిర్మించబడుతుంది
 
కుండ  పగిలి  మట్టిలో  కలసినట్లే  ఈ  శరీరం  పగిలి  చివరకు  ఆ  మట్టిలోనే  కలసిపోతుంది
 
ఇక  కుండలోని  వెన్నను  మన  మనసుతో  పోల్చుకోవచ్చు
 
వెన్న  ప్రధానం  గా  మూడు  లక్షణాలు  కలిగి  వుంటుంది
అవి  తెలుపుదనం , మృదుత్వం , మదురత్వం
 
మనసు  మూడు  గుణాలను  కలిగి  వుంటుంది . అవి  సత్వ , రాజ తామస  గుణాలు
 సత్వగుణం  తెలుపు  రంగును  కలిగి  వుంటుంది . శాంతం , సత్ప్రవర్తన , సాదు  స్వభావం
ఇవన్ని  సత్వగుణం  లక్షణాలు
అందుకే  తెలుపును  శాంతికి  చిహ్నం  గా  వాడతాం
 
అలాగే  మృదుత్వం ………మ్రుదుత్వమంటే  తేలికగా  కరిగిపోయే  స్వభావం
అది  దయా  గుణానికి  చిహ్నం . ఇతరుల  సమస్యలను  తమవిగా  భావించి
వారి  కష్టాలను  చూసి  కరిగి  వారికి  సహాయం  చేయటానికి  సిద్దపడటం
 
ఇక  వెన్న  యొక్క  చివరి  గుణం ………పరిమళత్వం   తో  కూడిన  మదురమైన  రుచి
 
అది  మనిషి  యొక్క  మాట  తీరుతో  పోల్చవచ్చు  మనం  ఎల్లప్పుడూ
చక్కని  మాట  తీరు  కలిగి , ఇతరులను  నొప్పించక    వుంటే  మనకు  అనేక
స్నేహ  సమూహాలు  ఏర్పడతాయి
 
అట్టి  వారి  హృదయాలలో  ఆ  హృషీకేశుడు   కొలువై  వుంటాడు
 
అట్టి  మనసున్న  వారు  కనుకనే  గోపికల  మనస్సులను  దోచుకున్నాడు
ఆ  మానసచోరుడు
 
మరి  మనం  కూడా  మన  మనస్సులను  నవనీతం  చేసి  ఆ  వెన్న  దొంగకు
దోచిపెడదామా